Zaangażuj wszystkie zmysły – 3 metody nauczania języka obcego w przedszkolu

Zaangażuj wszystkie zmysły – 3 metody nauczania języka obcego w przedszkolu

Nauczanie języków obcych w grupach przedszkolnych to zazwyczaj mieszanka różnych metod, dostosowanych do możliwości, temperamentu i aktualnych potrzeb małych uczniów.

Nauczyciele przedszkolaków mogą czerpać z wielu podejść metodycznych, najświeższych trendów oraz takich, które mają ugruntowaną pozycję w grupie metod nauczania języków obcych. Część z nich bazuje na podobnych podstawach, wynikających z obserwacji ucznia w wieku przedszkolnym. Dobry nauczyciel wie, że nie warto tłumić naturalnej ruchliwości, chęci do zabawy, ciekawości i zdolności powtarzania, jakie cechują maluchy, lecz wykorzystać je i obrócić w złoto. A to wszystko w przyjaznej, wesołej atmosferze, nie budującej niepotrzebnego napięcia. Oto trzy metody, które wpisują się w te zasady.

Multisensorycznie

Dzieci odbierają świat wszystkimi zmysłami. Warto tę cechę wykorzystać do nauki języka obcego. Stymulowanie i wykorzystywanie wszystkich zmysłów przedszkolaka jest podstawą metody multisensorycznej. Słuch, wzrok, dotyk, a nawet zapach i smak – każdy ze zmysłów angażowany jest podczas zajęć wypełnionych ruchem, zabawą, muzyką, obrazem. Ważne, aby komunikacja między dziećmi i nauczycielem polegała na aktywnej reakcji obu stron, czemu sprzyja odpowiadanie na pytania połączone z ruchem, dźwiękiem. Plusem tej metody jest niewątpliwie możliwość uwolnienia i wykorzystania dużej ilości energii, jaka drzemie w maluchach, przyniesione przez reagowanie na polecenia całym ciałem. Rozwijanie wyobraźni, poznawanie otaczającego świata, zaspokajanie potrzeby ciągłego ruchu, zmieniania formy aktywności dzięki zróżnicowanym zadaniom – to wszystko zapewnia metoda multisensoryczna.

Total Physical Response

Metoda reagowania całym ciałem jest podobna do multisensorycznej. Oparta na wywołaniu reakcji motorycznej dziecka na polecenia nauczyciela (odpowiada na jego potrzebę ruchu). Rozwija umiejętność słuchania i rozumienia. Metoda jest doskonała podczas pracy z przedszkolakami, uatrakcyjnia zajęcia, pobudza pamięć motoryczną, nie dopuszcza do głosu uczucia znużenia i utraty koncentracji, jakie są częstymi reakcjami na statyczne zadania w ławeczce.
Klasycznym przykładem metody TPR jest wprowadzanie nowego słownictwa połączone z ruchowym naśladownictwem. Najpopularniejsze są piosenki połączone z gestykulacją lub ilustrowane ruchem rymowanki. Mali uczniowie wykonują gesty naśladując lub podążając za nauczycielem, który wydaje polecenia lub zadaje pytania. Dla urozmaicenia stosuje się również zamianę ról, kiedy to uczniowie “komenderują” zadania nauczycielowi oraz innym dzieciom z grupy. Elementy humorystyczne, jakie przewijają się podczas zajęć pozytywnie wpływają na motywację i odprężają dzieci. To ważne, gdyż jednym z głównych założeń TPR jest eliminowanie stresu. Postawienie na ruch i spontaniczne reakcje jest odpowiedzią na tak typową dla dzieci w wieku przedszkolnym potrzebę ruchu. Kolejna podstawa to zbliżenie procesu nauczania do przyswajania języka ojczystego, gdzie porozumiewanie się dzieci i rodziców to przecież nie tylko komunikaty werbalne, ale i ruchowe.
Metodycy TPR zwracają uwagę na potrzebę długiego okresu osłuchiwania się z językiem obcym. W tym czasie nie ma konieczności wypowiedzi w nim, nie należy więc zmuszać małego ucznia do wypowiedzi ustnej. Czas ten to moment na tak zwane „łamanie kodu” językowego, dające gotowość do spontanicznego reprodukowania wypowiedzi. Na tym etapie nie są istotne popełniane błędy, ważne jest rozumienie, rekcja ruchowa i “fun”, jaki płynie z nauki.

Metoda naturalna

Jak ważne w nauczaniu jest zminimalizowanie w nim elementu stresu, które powoduje lęk przed popełnianiem błędów i powodowanie blokady w mówieniu, wiedzieli również twórcy metody naturalnej. Bazuje ona na nauczaniu w formie zbliżonej do tej, jaką przyjmuje uczenie się języka ojczystego. Istotną rolę w tej metodzie, podobnie jak w metodach multisensorycznej i TPR odgrywają gesty i mimika ciała. Dziecko zaczyna naśladować gesty nauczyciela, słuchając i obserwując mimikę ciała, a kiedy przychodzi odpowiedni moment i jest gotowe do mówienia – zaczyna się samodzielnie komunikować. Jako pierwsza rozwijana jest sprawność rozumienia, komunikacja jest drugą fazą.

Może również to Ciebie zaciekawi?

„Moje miasto, a w nim…”, czyli dokąd po naukę?

Wybór miejsca do nauki języka obcego to nie tylko wybór odpowiedniej placówki, do której będzie nam wygodnie dojść lub dojechać. To także wyłowienie spośród dostępnych ofert szkół takiego miejsca, w którym będziemy czuli się dobrze, które także spełni nasze oczekiwania względem np. renomy placówki. Bez wątpienia jednak jednym z podstawowych czynników, które determinują nasz ostateczny wybór, jest miasto, w którym przyjdzie nam się uczyć.
Czytaj artykuł
Wszystkie wpisy
Czym jest langzie?

Langzie to największa polska porównywarka szkół i kursów językowych. Z nami znajdziesz swój wymarzony kurs w swoim mieście!

Znajdź kurs
hola!
Salut :-)